[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"wpis-2005-zasady-numeracji-obiektow-mapy-ewidencyjnej-w-programie-ewmapa":3},{"rok":4,"slug":5,"tytul":6,"dataPublikacji":7,"dataModyfikacji":8,"kategoria":9,"zajawka":12,"pelnaTresc":13,"archiwalny":14},2005,"zasady-numeracji-obiektow-mapy-ewidencyjnej-w-programie-ewmapa","Zasady numeracji obiektów mapy ewidencyjnej  w programie EWMAPA","2005-08-05",null,{"slug":10,"nazwa":11},"komunikaty","Komunikaty","\u003Cp>\u003Ca href=\"https:\u002F\u002Fgeobid.pl\u002Farchiwum-za-lata-2005-2001\u002Fzasady-numeracji-obiektow-mapy-ewidencyjnej-w-programie-ewmapa\">\u003Cstrong>Zasady numeracji obiektów mapy ewidencyjnej w programie EWMAPA\u003C\u002Fstrong>\u003C\u002Fa>\r\n\t\t\t\t\t\u003C\u002Fp>","\u003Ch2>Zasady numeracji obiektów mapy ewidencyjnej\u003Cbr \u002F>w programie EWMAPA\u003C\u002Fh2>\n\t\u003Cp>Ostatnia aktualizacja dokumentu: 16-04-2013\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>EWMAPA jako system do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków umożliwia zanumerowanie obiektów stanowiących tę ewidencję. W celu poprawnego eksportu do SWDE i wyświetlania zgodnego z rozporządzeniem oraz instrukcją G5, należy przestrzegać pewnych zasad opisanych poniżej. Należy podkreślić, że w EWMAPIE jedna jednostka ewidencyjna powinna stanowić jedną bazę.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>1.\u003Cstrong>Numeracja działek ewidencyjnych\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F>Numer działki wprowadzanej do EWMAPY powinien mieć format:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><obręb>[.<arkusz>]-<licznik>\u002F[<mianownik>]\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>(elementy w nawiasach kwadratowych są opcjonalne)\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Tak wprowadzona działka, będzie się poprawnie eksportować do SWDE. W konfiguracji baz w opcji \u003Cem>Główna baza\u003C\u002Fem> na drugiej zakładce można uaktywnić opcję \u003Cem>Wyświetlaj numery zgodnie z G5\u003C\u002Fem>, określić numer jednostki ewidencyjnej, np. 247201_1 oraz zaznaczyć, czy pełny numer ma dotyczyć działek czy punktów.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Stosowanie innego formatu numeru (w szczególności włączanie w numer działki numeru gminy) spowoduje błędny eksport tego numeru do SWDE oraz błędne wyświetlanie (drukowanie) w rozwiniętym formacie.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>2.\u003Cstrong>Numeracja punktów granicznych\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F>Numer punktu granicznego, który znajduje się wewnątrz obrębu ewidencyjnego powinien mieć format:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><obręb>[.<arkusz>]-<numer>\u003Cbr \u002F>(np. 10.4-123 dla obrębu 10, arkusza mapy 4 i numeru 123 lub 12-124 dla obrębu 12 i numeru 124).\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Punkty graniczne położone w granicach państwa, jednostek podziału terytorialnego oraz obrębów ewidencyjnych oznacza się numerami w formacie:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cul>\n\t\t\u003Cli>PL[.WWPP]-<numer> dla punktów granicznych położonych na granicy państwa (np. PL.1202-123 w przypadku punktu z „obcym” terytem, PL-124 w przypadku punktu z terytem zgodnym dla naszej bazy),\u003C\u002Fli>\n\t\t\u003Cli>W[.WWPP]-<numer> dla punktów granicznych położonych na granicach województw, w tym na linii podstawowej morza terytorialnego (np. W.1202-123 w przypadku punktu z „obcym” terytem, W-124 w przypadku punktu z terytem zgodnym dla naszej bazy),\u003C\u002Fli>\n\t\t\u003Cli>P[.WWPP]-<numer> dla punktów granicznych położonych na granicach powiatów (np. P.1202-123 w przypadku punktu z „obcym” terytem, P-124 w przypadku punktu z terytem zgodnym dla naszej bazy),\u003C\u002Fli>\n\t\t\u003Cli>G[.WWPP]-<numer> dla punktów granicznych położonych na granicach gmin (np. G.1202-123 w przypadku punktu z „obcym” terytem, G-124 w przypadku punktu z terytem zgodnym dla naszej bazy),\u003C\u002Fli>\n\t\t\u003Cli>J[.R]-<numer> dla punktów granicznych położonych na granicach jednostek ewidencyjnych nie pokrywających się z granicami gminy (np. J.5-123 w przypadku punktu gdzie rodzaj gminy jest różny niż wynika to z terytu właściwego dla naszej bazy, J-124 w przypadku punktu z terytem zgodnym dla naszej bazy),\u003C\u002Fli>\n\t\t\u003Cli>O-<numer> dla punktów granicznych położonych na granicach obrębów ewidencyjnych nie pokrywających się z granicami jednostki ewidencyjnej (np. O-123),\u003C\u002Fli>\n\t\u003C\u002Ful>\n\t\u003Cp>gdzie:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>WWPP – oznacza kod powiatu z systemu TERYT,\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>R – rodzaj gminy – ostatni człon numeru TERYT; powinno to być 4 lub 5,\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>(elementy w nawiasach kwadratowych są opcjonalne)\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Tak wprowadzony punkt, będzie się poprawnie eksportować do SWDE. W konfiguracji baz w opcji \u003Cem>Główna baza\u003C\u002Fem> na drugiej zakładce można uaktywnić opcję \u003Cem>Wyświetlaj numery zgodnie z G5\u003C\u002Fem>. Oprócz opcji opisanych w poprzednim punkcie, istnieje możliwość określenia cech punktów, dla których nie nastąpi formatowanie numerów, np. dla punktów osnowy.\u003C\u002Fp>\n\t\n\t\u003Cp>UWAGA! Do wersji 7.01 EWMAPY punkty o początkach PL, W, P były rozwijane według zasad określonych w instrukcji G5. Od wersji 7.02 EWMAPY numery te będą rozwijane według zasad określonych przez GUGiK w dokumencie \u003Cem>Ramowe wytyczne techniczne dotyczące wektoryzacji map ewidencyjnych\u003C\u002Fem>. Zasady te różnią się tym, że numeracja punktów z granicy kraju, województwa i powiatu nie jest globalna i zawiera podobnie jak numeracja punktów z granicy gminy kod województwa i powiatu. Ponieważ sposób rozwijania do pełnego numeru jest automatyczny, nie jest wymagana jakakolwiek konwersja danych.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>3.\u003Cstrong>Numeracja konturów klasyfikacyjnych\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F>Numer konturu klasyfikacyjnego wprowadzanego do EWMAPY powinien mieć format:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><obręb>[.<arkusz>]-<numer>\u002F<oznaczenie>\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>(elementy w nawiasach kwadratowych są opcjonalne)\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Tak wprowadzony kontur, będzie się poprawnie eksportować do SWDE. <Oznaczenie> to złożenie OZU i OZK, np. RIIIa\u003Cbr \u002F> W konfiguracji baz w opcji \u003Cem>Kontury klasyfikacyjne\u003C\u002Fem> na drugiej zakładce można uaktywnić opcję \u003Cem>Wyświetlaj numery zgodnie z G5\u003C\u002Fem>, określić numer jednostki ewidencyjnej, np. 247201_1 oraz zaznaczyć czy pełny numer ma dotyczyć działek czy punktów.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Uwagi:\u003Cbr \u002F>a) Numer arkusza nie jest eksportowany do SWDE. Może zatem dojść do sytuacji, że po usunięciu arkusza numery będą się powtarzać, co jest błędem w SWDE.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>b) EWMAPA kontroluje unikalność całego numeru konturu (z oznaczeniem klasy gruntu włącznie). W pliku SWDE unikalny musi być sam numer konturu, dlatego przed eksportem do SWDE należy dokonać kontroli unikalności numeracji (opcja \u003Cem>Analiza powtarzających się numerów konturów\u003C\u002Fem>). W wersji 7 EWMAPY, gdy dane są na serwerze SQL, taka kontrola wykonywana jest automatycznie.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>c) Jeżeli baza konturów jest w rzeczywistości bazą klasoużytków, to podczas eksportu do SWDE (po zaznaczeniu opcji baza konturów zawiera także użytki gruntowe) powstają odpowiednie obiekty: kontur, użytek lub kontur i użytek równocześnie. Podczas takiego eksportu następuje automatyczna zamiana oznaczeń na oznaczenia zgodne z rozporządzeniem.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Stosowanie innego formatu numeru (w szczególności włączanie w numer konturu numeru gminy) spowoduje błędny eksport tego numeru do SWDE oraz błędne wyświetlanie (drukowanie) w rozwiniętym formacie.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>4.\u003Cstrong>Użytki gruntowe\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F> Użytki gruntowe mogą być przechowywane na trzy sposoby: razem z konturami (opcja opisana w poprzednim punkcie), jako obiekty lub jako dodatkowa baza. EWMAPA eksportuje do SWDE użytki z każdego z tych formatów.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>W przypadku stworzenia osobnej bazy użytków, można ją podłączyć jako kolejną bazę konturów, a od wersji 7.02 jako użytki (dodano nową kategorię danych w konfiguracji baz).\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Format numeru:\u003Cbr \u002F> <obręb>-<numer>\u002F<OFU>\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Tak wprowadzony kontur, będzie się poprawnie eksportować do SWDE. W konfiguracji baz w opcji \u003Cem>Kontury klasyfikacyjne\u003C\u002Fem> (lub \u003Cem>Użytki\u003C\u002Fem> dla EWMAPY 7.02) na drugiej zakładce można uaktywnić opcję \u003Cem>Wyświetlaj numery zgodnie z G5\u003C\u002Fem>, określić numer jednostki ewidencyjnej, np. 247201_1 oraz zaznaczyć czy pełny numer ma dotyczyć działek czy punktów.\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>Podobnie jak w przypadku konturów, jeżeli użytki nie są przechowywane na serwerze SQL, to EWMAPA kontroluje unikalność całego numeru (wraz z OFU). Dlatego przed eksportem do SWDE zaleca się kontrolę unikalności numerów.\u003Cbr \u002F> Użytki zapisane w postaci obiektów powierzchniowych powinny posiadać identyfikator w formacie:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><obręb>.<numer>\u002F<ofu>\u003Cbr \u002F>lub\u003Cbr \u002F> <obręb>-<numer>\u002F<ofu>\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>5.\u003Cstrong>Budynki\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F> Budynki powinny być utworzone jako obiekty powierzchniowe lub jako obiekty hierarchicznie złożone (obiekt nadrzędny musi zawierać powierzchniowe obiekty podrzędne). Format identyfikatora obiektu typu budynek:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><obręb>[.<arkusz>]-<numer działki>;<numer budynku na działce>\u003Cbr \u002F>lub\u003Cbr \u002F> <obręb>[.<arkusz>]-<numer działki>,<numer budynku na działce>\u003Cbr \u002F>lub\u003Cbr \u002F> <obręb>-<numer budynku>\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>6.\u003Cstrong>Jednostka ewidencyjna\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F> Jednostka ewidencyjna powinna być utworzona jako obiekt powierzchniowy lub jako obiekt hierarchicznie złożony (obiekt nadrzędny musi zawierać powierzchniowe obiekty podrzędne) o identyfikatorze:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><wwppgg_r>\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>7.\u003Cstrong>Obręb\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F> Obręby powinny być utworzone jako obiekty powierzchniowe lub jako obiekty hierarchicznie złożone (obiekt nadrzędny musi zawierać powierzchniowe obiekty podrzędne) o identyfikatorze:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><wwppgg_r>.<numer obrębu>\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp>8.\u003Cstrong>Rejon statystyczny\u003C\u002Fstrong>\u003Cbr \u002F> Rejony statystyczne powinny być utworzone jako obiekty powierzchniowe lub jako obiekty hierarchicznie złożone (obiekt nadrzędny musi zawierać powierzchniowe obiekty podrzędne) o identyfikatorze:\u003C\u002Fp>\n\t\u003Cp><wwppgg_r>.<numer rejonu>\u003C\u002Fp>\n\t\u003Chr \u002F>\n\t\u003Cp>\u003Cimg alt=\"PDF\" src=\"\u002Fzalaczniki\u002Fimages\u002Fjdownloads\u002Ffileimages\u002Fpdf16x16.png\" \u002F> \u003Ca href=\"\u002Fzalaczniki\u002Fpdf\u002Fzasady_numeracji.pdf\">Powyższy dokument w formacie pdf\u003C\u002Fa>\n\t\u003C\u002Fp>",true]